Fok de andersdenkenden!

Blog > Wereldvisie > Fok de andersdenkenden!

Ik was 17 of 18 jaar en speelde in de A2 van IJsselmeervogels, bekend als “De Rooien” uit Spakenburg. Het zijn in mijn herinnering de mooiste twee voetbaljaren. Ik was een gemiddelde voetballer (vandaar dat ik niet in de A1 speelde), maar onze trainer geloofde in mij en maakte mij zelfs aanvoerder. Ik voelde dat de rest van het team mijn rol accepteerde en respecteerde, en ik kreeg zelfs de bijnaam ‘Herder’, passend bij de rol van aanvoerder en ‘laatste man’ en bij mijn begonnen studie: dat jaar ging ik theologie studeren en dominees worden vaak met een herder (‘pastor’ in het Latijn) vergeleken. Iedereen kreeg dat jaar trouwens fantastische bijnamen achterop het shirt geprint. Hilarisch was dat! Ik herinner me nog ‘Lange darm’, ‘Frikadel’ en ‘Kieper’, want de vette hap en het goudgele vocht gingen er in de derde helft goed in.

Een van de jongens was anders. Hij was de zwakste schakel, en de trainer zette hem zo goed als altijd reserve. Maar hij was er altijd, op de trainingen en op de wedstrijddagen. Ik stond ook wat dubbel naar hem toe. We werden echt zwakker als hij in het veld kwam, maar om hem nu altijd reserve te zetten, voelde niet altijd goed, vervelend zelfs. Maar ik zei er niks van… Als ik maar in de basis stond. Ik liet het lopen, en sprak de trainer er nooit op aan. Ik werd herder genoemd, maar om me nu een goede herder te noemen. Oké, ik was pas 18 en had niet de eindverantwoordelijkheid, maar het knaagt wel ergens.

Jaren later. Ik ben jarenlang trouw kerklid geweest. Ik leidde wekelijks kerkdiensten, gaf lessen aan jongeren, ik dacht veel over de kerk na, en schreef er zowel inhoudelijke als kritische blogs over. Door mijn eigen prikkelende en soms provocerende stijl was ik niet overal welkom om kerkdiensten te leiden. O.a. daardoor werd de kerk me te onveilig, ik voelde me te anders. Niet welkom met mijn eigen stijl en karakter, tenzij ik mezelf consequent dwong om op eieren te lopen, wat ik ook lang heb volgehouden.

In die pijnlijke tijd ervoer ik zelf wat mijn teamgenoot moet hebben ervaren. Ik voelde me nu zélf reserve gezet, ik gaf er de brui aan en de kerk liet me gaan.

Het groepsdenken werkt heel simpel: hoort iemand er niet helemaal bij of verlaat iemand de groep, dan houden we nog een behoorlijke groep over, toch? Nou dan. Fok de andersdenkenden! Of de andersvoetballenden.

Ik zweeg ook en kan er helaas over meepraten.
Ik las en overdacht laatst dit oude verhaaltje:

Het verhaaltje van de achterlijke herder

‘Wat denken jullie? Als iemand honderd schapen bezit en een daarvan dwaalt af, zal hij er dan niet negenennegentig in de bergen achterlaten en op weg gaan om het afgedwaalde dier te zoeken? Als het hem lukt het te vinden, dan zal hij – dat verzeker ik jullie – over dat ene schaap blijer zijn dan over de negenennegentig andere die niet afgedwaald waren.

Zo is het ook bij jullie vader in de hemel: hij wil niet dat een van deze kleintjes verloren gaat.’

Een ander wereldbeeld
Wat is het punt dat Jezus van Nazaret – hij verzon dit verhaaltje – maakt?
Het lijkt me behoorlijk achterlijk wat Jezus’ herder doet.

Wat denk je dat er gebeurt met die 99 schapen, terwijl die herder op zoek gaat naar het afgedwaalde schaap? Hoeveel zouden er nog in leven zijn als de herder terugkomt?
Welke leraar verlaat zijn klas als een leerling uit zijn klas wegloopt? En wat denk je dat er gebeurt als hij 20 minuten wegblijft? Of de rest van de dag?
Precies.

Wat zou het punt kunnen zijn?

Ik denk dat we een ander wereldbeeld voorgeschoteld krijgen, een nieuwe blik, een andere manier van kijken. Jezus introduceert een wereld waarin de andersdenkenden er net zo bij horen als de ‘doe maar normaal dan doe je al gek genoeg’-meerderheid: de trouwe schapen. Er wordt een wereld- en godsbeeld (‘Vader in de hemel’) geïntroduceerd, dat het belang van de aanwezigheid van andersdenkenden of kinderen of gekkies of tokkies of outcasts benadrukt.

Zonder andersdenkenden geen gezonde kudde. Geen gezonde wereld. Zonder andersdenkenden geen vernieuwingen, geen hervormingen, geen nieuwe ideeën, geen verrassingen, geen leukere lol (“blijer”!). Zonder andersdenkenden vergroot je de kans op een zichzelf rechtvaardigende en in zichzelf gekrompen kerk en maatschappij.

Fok de andersdenkenden! Dat vertelt het verhaaltje me. Ja, fok ze allemaal! Want ook die schapen moeten worden gefokt. Door goede herders, leiders en aanvoerders die door de lens van dit wereldbeeld willen leren kijken.

PS. De jongen in ons team hebben we er bij kunnen houden. We hebben regelmatig op hem ingepraat, als hij wéér reserve stond. Hij had een enorme wilskracht. En ik zal het nooit vergeten. Hij was het die in ons kampioensjaar het 100e doelpunt maakte. Niet omdat hij de penalty mocht nemen – dat mocht uiteraard iemand uit de hogere A1 die deze wedstrijd met ons meespeelde – maar omdat hij de rebound erin schoot! Juichend doken we met z’n allen op hem. Eén groot feest!

David Heek
Auteur David Heek
David Heek (36) is een creatieve theoloog en Enneagram-kenner. Hij haalt energie uit het inspireren en geestelijk begeleiden van (individuele) mensen. Hij leeft op van wijsheden die raken, en die hij op Leefjijwijzer.nl verwoordt. Als enneagram-dominee is hij beschikbaar voor particulieren en bedrijven. Als theaterdominee kun je hem in de theaters meemaken.
Geen gerelateerde blogs
Er zijn nog geen reacties op dit blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *